• Vrijdag 08 mei om 07:00 | bijgewerkt: om 09:23 uur
  • Rachel Morssink
Buitenoptreden bij Oversingel in Weesp
Buitenoptreden bij Oversingel in Weesp Vivium Zorggroep

GOOISE MEREN - Ouderen die al maanden geen bezoek meer krijgen, de deur niet uitkomen en geen vrienden spreken. Eenzaamheid is een groot probleem in coronatijd. Directeur Marjolein Brüning werkt bij Vivium Zorggroep en deelt haar ervaring.

"Ik maak het niet mooier dan het is, maar ik zie dat onze medewerkers hun stinkende best doen om het leven van de cliënten een beetje draaglijk te maken," vertelt Marjolein Brüning. Het zijn roerige tijden, ook voor haar. "We hebben een - gelukkig beperkte - uitbraak gehad en we hebben nu natuurlijk te maken met gesloten deuren voor bezoek," zegt Marjolein. 

En dat heeft effect op de cliënten. "Mensen reageren heel wisselend. Sommigen zeggen: 'Het valt wel mee, kind. Ik heb de Tweede Wereldoorlog nog meegemaakt, dit is niks.' Maar onderaan de streep is het natuurlijk erg verdrietig."

"Wij kunnen familie nooit vervangen, hoe hard we ook ons best doen"
Marjolein BrĂ¼ning

Want kinderen en kleinkinderen zijn belangrijk voor de doelgroep van Vivium Zorggroep. "Dat kunnen wij nooit compenseren, hoe hard we ook ons best doen," zegt Marjolein. En dat de medewerkers nu vaak een stapje harder lopen, ziet ze dagelijks. "Ze nemen mantelzorgtaken over of maken meer tijd voor een praatje of een grapje."

En na het strakke regime van de eerste corona-weken, is er nu ook een goede 'modus operandi' binnen de muren gevonden. "De restaurants zijn weer open en de bewoners kunnen er weer terecht voor een warme maaltijd." Uiteraard volgens strenge voorwaarden. "We eten dan op anderhalve meter van elkaar en in verschillende shifts, om de drukte te beperken."

Daarnaast zorgen ze voor de nodige afleiding bij de wooninstellingen. "We krijgen ook veel lieve dingen aangeboden en daar maken we graag gebruik van," vertelt Marjolein. "Zo zijn er optredens geweest en kwam er een draaiorgel spelen, dat brengt wat reuring in de tent."

Op Koningsdag traden Paul de Leeuw en Simone Kleinsma op bij het Blaricumse verzorgingshuis Torenhof:

Zwaaien en bellen

Soms zijn bewoners daardoor zelfs te druk voor bezoek. "Ik sprak een zoon, die even naar zijn moeder kwam zwaaien door het raam in het restaurant. Maar helaas, ze had geen tijd: ze zat op de eerste rij naar een optreden van een accordeonist te luisteren," vertelt Marjolein.

De oplossingen om familie en ouderen met elkaar in contact te brengen, worden steeds creatiever. "Beeldbellen is soms verwarrend, dus we hebben nu ook bel-ramen, een bezoekers-keet met glas ertussen en zwaai-momenten door het raam. Dat is niet hetzelfde als je kinderen knuffelen, maar het is iets," aldus Marjolein. 

Als leidinggevende spreekt ze regelmatig familieleden die moeite hebben met de beperkte bezoekmogelijkheden. "Ik snap de pijn en de machteloosheid heel goed. Mensen hebben weinig zicht op hoe het met hun vader of moeder of partner gaat," vertelt Marjolein. 

Stiekem naar binnen

Maar een uitzondering maken is lastig. "'Mag ik niet heel even stiekem 's avonds naar binnen', vragen mensen dan. Ik leg dan uit dat ik dan voor honderd mensen die uitzondering moet maken en dan is het gedaan met de veiligheid," aldus Marjolein.

Ze houdt haar hart vast als zorginstellingen weer open mogen. "De eenzaamheid is vreselijk, maar we moeten deze ouderen én onze medewerkers beschermen." Ze hoopt dat familieleden en zorginstellingen in de toekomst samen optrekken. "Dat we niet tegenover elkaar staan, maar dat we ieders veiligheid kunnen garanderen."

Graag spreekt ze haar enorme waardering uit voor 'haar' medewerkers in deze moeilijke tijd. "Dit is ongekend. Het is voor het eerst in hun loopbaan dat ze in een situatie zitten waar ze ook zélf risico lopen. Maar niemand is ervoor weggelopen." Het ziekteverzuim is nauwelijks gestegen. "Schouders eronder en gaan, dat is de mentaliteit hier."

;

  Nu op NH Gooi Radio

Daarna:
Net gemist?

Kick Down

Gisteren om 21:00.

Terugluisteren