Iemke Roos onderweg
MUIDERBERG – Maandag vertrok inwoner Iemke Roos, na maandelange voorbereiding, voor een fietstocht van duizend kilometer naar Bretagne, met op zijn voorvork een badeend. Inmiddels staat de teller op 333 kilometer en heeft Roos de grens met Frankrijk bereikt. "De eerste honderden kilometers zitten erop, maar de zwaarste stukken van de route moeten nog komen."
Iemke Roos fietst de duizend kilometer niet zomaar. Hij kreeg anderhalf jaar geleden te maken met plotselinge doofheid en tinnitus en wil daarom onderweg aandacht vragen voor mensen met gehoorproblemen en het Oorfonds.
De badeend op zijn fiets hoort bij zijn Duck It!-actie, waarmee hij aandacht vraagt voor plotsdoofheid en geld inzamelt voor onderzoek: “Je wilt natuurlijk dat er iets positiefs uit zo'n ervaring komt.” Over de aanleiding voor zijn tocht vertelde hij eerder uitgebreid bij NH Gooi Zaterdag.
Luister het radiofragment van NH Zaterdag:
NH Gooi Zaterdag - Iemke fietst 1000 kilometer naar Bretagne om aandacht te vragen voor plotsdoofheid
- Afgelopen zaterdag
Iemke Roos
Onze volgende gast vanochtend is op de fiets naar de studio gekomen. Een klein voorproefje, want maandag begint Iemke Roos uit Muiderberg aan een fietstocht van duizend kilometer naar Bretagne. Met die tocht vraagt hij aandacht voor plotsdoofheid, iets wat hem anderhalf jaar geleden zelf overkwam. Waarom stapt hij daarvoor elf dagen lang op de fiets? Iemke Roos is bij ons in de studio.
De start
Zijn vrouw, een collega en een fotograaf stonden maandag klaar. “Het is iets waar je toch wel lang naartoe leeft en mee bezig bent”, vertelt Roos. Na het afscheid van de mensen om hem heen stapte hij op de fiets. “Op een gegeven moment moet je gewoon vertrekken. En dan begin je met de eerste trap natuurlijk. Dan rijd je het dorp uit en dan weet je natuurlijk nog niet hoe dat verder allemaal gaat lopen. Maar dat is natuurlijk ook wel een beetje de charme.”
Roos fietste die eerste dag 120 kilometer van Muiderberg naar Hellevoetsluis. Bij Gouda kreeg hij een flinke regenbui over zich heen. Hij schuilde even, at zijn lunch en stapte daarna weer op. Vooral de laatste twintig tot dertig kilometer richting Hellevoetsluis vielen zwaar door de tegenwind. Toch bleef er onderweg genoeg te zien. “Wat hebben we toch een prachtig land. Ik heb mijn ogen uitgekeken.”
De badeend op de foto|
Door Zeeland met tegenwind
De tweede dag fietste Roos door Zeeland. Vlak buiten Hellevoetsluis zag hij een roofvogel boven de route, een fazant en een reiger die zijn vleugels stond te drogen. Rond Renesse kwam hij veel andere fietsers tegen, veelal op e-bikes: ouderen, jonge gezinnen en schoolkinderen.
Iemke bereikt Hellvoetsluis|
Ook de Oosterschelde maakte indruk. Op de dijken had roos de wind vol tegen: “Constant. Niet aflatend. Tegen, uiteraard.” De tweede etappe eindigde na 110 kilometer in Sluis. Breskens stond aanvankelijk op de planning, maar onderweg besloot Roos zijn route aan te passen.
Via België naar Frankrijk
Op de derde dag fietste Roos verder door België. Hij volgde een lang kanaal en zag onderweg Engelse vissers met groene tenten en bussen. Daarna kwam hij in Brugge, waar hij een rondje door de stad maakte. “Ik was nog nooit in Brugge geweest. Dat is misschien mijn fout, maar ik vond het wel heel mooi.”
Brugge|
Vanuit Brugge vervolgde Roos zijn route richting Ieper, waar hij stopte voor een kop koffie. Onderweg veranderde het landschap. Zonnebloemvelden verschenen langs de route en voor het eerst kreeg Roos een echte klim voor de wielen. Daarna stak hij de grens met Frankrijk over en eindigde hij de derde dag in Bailleul.
Hij wil tijdens de tocht niet alleen bezig zijn met het halen van de kilometers, maar ook tijd nemen voor de plekken waar hij doorheen komt. “Alleen maar heel hard erheen fietsen, dat is natuurlijk niet de bedoeling. Althans, dat is niet mijn bedoeling. Ik wil het ook echt wel heel bewust beleven.”
Zonnebloemen op het Vlaamse platteland|
De duizend kilometer markeren voor Roos het einde van een periode waarin zijn eigen gehoorproblemen een belangrijke rol speelden. “Deze tocht is voor mij een beetje een afsluiting van een periode. Dus het zou zonde zijn om die zonder al te veel bewustwording voorbij te laten gaan.”
Na drie dagen fietste Roos 333 kilometer. Van de duizend kilometer naar Bretagne resten nog 667 kilometer.
Het vlakke deel zit erop
Vooraf ging Roos uit van ongeveer honderd kilometer per dag, met ergens onderweg een rustdag. Hij ligt nu voor op dat schema, maar de komende dagen wordt de route zwaarder. “Ik heb het vlakke stuk van de route ook wel gehad nu.”
“Ik heb het vlakke stuk van de route ook wel gehad nu.”
De benen houden zich voorlopig goed. Alleen het lange zitten begint op te spelen. “Zitvlees, dat is meer pijnlijk.” Hoe dat de komende dagen uitpakt, weet Roos nog niet. “Ik heb geen idee hoe dat gaat zijn over een paar dagen, maar dat zien we dan wel.”
De komende dagen vervolgt Roos zijn route richting Bretagne. Met zijn Duck It!-actie vraagt hij aandacht voor plotsdoofheid en zamelt hij geld in voor onderzoek naar gehoorproblemen via het Oorfonds. Inmiddels is 155 euro opgehaald van het doelbedrag van 2.500 euro. Wie de actie wil steunen, kan via de actiepagina van Roos een donatie doen.
