Van de vrolijke kabouters is bijna niks meer over.
HUIZEN/BLARICUM - "Waarom?" Dat vragen de beheerder en omwonenden van Kabouterpad Huizen-Blaricum zich vooral af over de ravage die is aangericht in het bos tussen Huizen en Blaricum. Het kabouterpad is rond de jaarwisseling gesloopt - en dat is niet de eerste keer.
In juni vorig jaar vernielden drie jongens het pad al eens. Destijds is tegen hen aangifte gedaan door de bedenker van het kabouterpad, Wim Koelewijn. Het is nog onduidelijk wat er van de aangifte is gekomen.
In de hoofdfoto is te zien wat er van deze plek overgebleven is.|
Massaal geschokt
In de ochtend van 1 januari wordt het nieuws van de vernieling op Facebook gedeeld. Omwonenden reageren massaal geschokt, met reacties zoals: "Dat meen je. Dit is niet grappig", "Schofterig!" en "Wat ontzettend gemeen weer".
In totaal laten bijna honderd mensen zich uit over het incident, soms met commentaar, soms met enkel een boze emoji. Het laat zien dat het kabouterpad leeft onder de inwoners.
Het kastje zoals deze eruitzag voor de ravage.|
Zoals te zien staat het kastje niet langer.|
Foto's van de schade
Op Facebook worden meerdere foto's van de plek gedeeld. Daarop is goed te zien hoe groot de schade is. Er zijn namelijk foto's van vóór het vandalisme als erna.
Als je die naast elkaar legt, wordt duidelijk dat hier flink is huisgehouden. Op de ná-foto's is namelijk bijna niks meer van de kabouters te zien.
Mogelijk door vuurwerk
Eén van de Facebookgebruikers komt met een mogelijke verklaring voor de sloop. "Ze waren gisteren in het bos op het veld dat uitkomt op kabouterpad ook vuurwerk aan het afsteken."
Dat lijkt te kloppen. Een uur later wordt op de pagina namelijk het bericht gebracht dat er vuurwerkverpakkingen zijn gevonden. "Zelf de verpakking hebben ze laten staan."
De vuurwerkverpakkingen die aangetroffen zijn op de bosplaats.|
Geen magie meer
Mensen zijn kapot van het nieuws. Betrokkene Anton Kruiswijk deelt een video met commentaar: "Op een dag van vuurwerk en chaos werd het bos opeens geen plek van magie meer, maar schrokken sommige kabouters wakker van harde knallen. Anderen zagen hoe hun vriendjes omver werden gegooid, kapotgeslagen, achtergelaten tussen rommel en verpakkingen."
Kruiswijk maakt het verhaaltje af met: "En toen gebeurde iets wat niemand zag - behalve het bos zelf. De kabouters begonnen te huilen. Ze keken naar elkaar, naar de gebroken stukjes om hen heen… en wisten dat ze moesten gaan."
"Eén voor één stapten ze van hun plekje af, niet omdat ze boos waren, maar omdat hun thuis niet meer veilig voelde."
De beheerder van het kabouterpad was niet bereikbaar voor een reactie.
