Instagram post Gooise Pride
REGIO - Organisaties, performers, politici en queer mensen in het Gooi zijn ontsteld door de aanslag op de pride in Berlijn afgelopen zaterdag. De gemeenschap schudde erdoor op hun grondvesten. Zeker gezien het feit dat de lhbti-acceptatie al een aantal jaren daalt.
Voorzitter Marco Altena van Gooise Pride noemt het nog te vroeg om te zeggen of de gebeurtenissen gevolgen hebben voor de veiligheidsmaatregelen tijdens Gooise Pride in oktober. "Er is op dit moment nog geen contact over met de gemeente en politie, omdat het ook nog wat verder weg ligt. We zitten zelf nog in de fase van organiseren."
Wel heeft Gooise Pride inmiddels een statement uitgebracht naar aanleiding van de aanslag. Volgens Altena worden eventuele extra veiligheidsmaatregelen later besproken, zoals gebruikelijk gebeurt in aanloop naar het evenement.
Dragqueen AJ Heartstone zegt geschrokken te zijn van het nieuws uit Berlijn. Volgens de queen laat het zien dat zichtbaarheid en veiligheid voor de lhbtiq+-gemeenschap nog altijd niet vanzelfsprekend zijn.
Bekijk de video om te zien wat dragqueen AJ Heartstone ervan vindt:
Veiligheid onderwerp van gesprek
"Bij ons komen mensen niet in hele grote massa's", aldus Marco Altena van Gooise Pride. "Het grootste onderdeel is de Pride Walk op 10 oktober. We zijn nog niet op het punt om echt te praten over veiligheidsmaatregelen. Dat start altijd wat later, kort voor het evenement."
Veiligheid is volgens hem sowieso ieder jaar een onderwerp van gesprek. "Vorig jaar werd er ook wel onveiligheid ervaren langs de kant, door mensen die toch wat intimiderende blikken of woorden naar bezoekers deden. Dus we hebben daar eigenlijk voortdurend aandacht voor."
Boos en oneerlijk
In de lokale politiek roept de aanslag veel emoties op. Wethouder Erik Koldenhof (VVD) uit Laren, die zich al jaren inzet voor lhbti-rechten en zelf getrouwd is met een man, reageert boos. "Het gebeurt bijna zo vaak dat je eerste reactie is: 'gaan we weer'. Maar het is natuurlijk vreselijk."
Wat hem vooral stoort, is de aandacht voor de dader. "Alle aandacht gaat weer uit naar de dader en nauwelijks naar de slachtoffers. We weten inmiddels nog net niet zijn pincode, maar we weten niks over wat het doet met de mensen die hierdoor geraakt zijn."
Verboden roze bloemen
Volgens Koldenhof blijft het onbegrijpelijk dat mensen zich zo fel tegen queer mensen keren. "Wat maakt dat mensen dit doen? Waarom reageren mensen daar zo agressief op, nog steeds? Het is net als in de natuur verbieden dat er nog roze bloemen komen. Waar slaat dat op?"
Als bestuurder voelt hij zich tegelijkertijd beperkt in wat hij kan doen. "Beleid heeft hier niet zoveel extra zin. Je moet in gesprek met je omgeving. Ik hoef niet nog meer subsidie; het gaat om gewoon menselijkheid. Dat heeft niet met regels of geld te maken. Dat maakt het zo ongrijpbaar."
"Ik hoef geen subsidie; het gaat om menselijkheid."
Wel wil hij lokaal opnieuw werk maken van een ontmoetingsplek of gespreksgroep. "We hebben geen meldpunt of praatgroep. Twee jaar geleden is daar een begin mee gemaakt, maar dat is niet verder opgepakt. Dat is iets wat ik in het najaar weer ga najagen."
Dat Nederland immuun zou zijn voor dergelijke geweldsincidenten, gelooft hij niet. "Wat je ook hoort: dit hebben we gelukkig niet meer in Nederland. Daar geloof ik niks van. Dit kan ook zomaar in Nederland gebeuren." Toch vindt hij dat mensen zich niet moeten terugtrekken. "Je moet wel naar bijeenkomsten gaan. Niet alleen lhbti'ers, maar ook alle hetero's - om te laten zien dat we er samen zijn."
Dramatisch en superheftig
Voor de twintigjarige Hilversummer Casper voelt de aanslag als een pijnlijke bevestiging van de realiteit waarin veel queer mensen leven. Casper werkt als barman bij café Skiff, een bekende ontmoetingsplek voor de lhbti-gemeenschap.
"Superheftig nieuws natuurlijk, helemaal op zo'n grote, belangrijke dag. Ondanks dat het een groot feest is, zal Pride ten allen tijde ook een protest zijn. Zolang deze dingen gebeuren, moet het ook blijven bestaan, omdat dit de reden is dat het bestaat: omdat het niet altijd kan, als queer over straat. Dramatisch dat op die dag bewezen wordt dat het nog steeds nodig is. Homofobie gewoon."
Veilige bubbel
Binnen de muren van zijn café voelt hij zich veilig. "Zolang ik in mijn bubbel blijf, is het oké. Dat zijn hele fijne plekken waar je als queer mág zijn en lekker kan zijn, en daar zal ik me ook bevinden." Buiten is dat anders. "Op straat heb ik altijd een koptelefoon op, zodat ik dingen die me nageroepen worden niet kan horen."
Dat gebeurt volgens hem nog regelmatig. "Er is op de Groest wel eens iemand met een grote mond naar me toegekomen. Omdat hij toch wel wilde weten 'wat' ik nou ben. Met een paar niet heel queervriendelijke uitspraken." Casper werd dus zomaar uitgescholden.
"Mensen denken dat ze me kunnen pakken."
Toch laat hij zich niet tegenhouden. "Ik ga gewoon de deur uit. Ik ben niet bang. Donderdag heb ik een queer avond met drie punkbands, waar queer en transmensen in zitten. Dat soort avonden zijn altijd de beste avonden; een gezellig, leuk feestje waar iedereen ongegeneerd zichzelf mag zijn."
En uiteindelijk, zegt hij, is zichtbaar blijven misschien wel het krachtigste antwoord op haat. "Mensen denken dat ze me kunnen pakken, maar elke dag sta ik weer op met mezelf. En dat is het grootste protest wat er bestaat."
